Home » Lief zijn voor jezelf

Lief zijn voor jezelf

 

We worden harder voor onszelf als de liefde niet kan stromen en het ooit ergens vanuit vroeger pijn heeft gedaan.

We wijzen vaak naar onze ouders .Zij hebben ons niet gegeven wat wij nodig hadden als kind. Daar waar wij recht op hadden dat ze ons niet konden geven. Waarschijnlijk omdat zij dit zelf ook nooit hebben gehad, en dit het was wat ze ons konden geven als onze ouders.

Als jij een oordeel blijft hebben naar je ouders als volwassene dan maak je het jezelf best lastig. Ongeacht wat er is gebeurt zij blijven je ouders en jij hun zoon of dochter. Het meest helende voor jezelf is als je jouw ouders innerlijk in je hart kan aannemen en jij daardoor op je plek komt te staan binnen je familie systeem.

Dan ontstaat er rust in het leven van wat jij van hun gekregen hebt en daarmee kan het leven zelf vrediger door je heen stromen. Als je meer vrede krijgt met je eigen familiegeschiedenis krijg je ook meer rust in je leven.

Dat betekent ook om te buigen je kleiner maken voor je ouders. Dan kan de liefde weer stromen.

Dit betekent ook om aan te nemen wat niet fijn was. Als we er boven staan en onze ouders veroordelen hoeven we de pijn daarvan niet te voelen. We houden dan de pijn in stand zonder de volgende stap te maken en er zelf verantwoordelijkheid voor te nemen.

Werkelijk voelen waar je vandaan komt. Dat wat jij gemist hebt op één andere manier te ontvangen en te accepteren dat dit was wat jouw ouders je konden geven wat er in hun kunnen lag, daarmee heb jij de sleutel om je van binnenuit te kunnen helen.

Zo blijft de liefde en de levensenergie uit mijn familielijn stromen en zo kun jij ook aan slag.

Het is zeker niet altijd makkelijk en vraagt om een bepaalde nederigheid. Zeker als er trauma's bij je ouders waren en jij als kind daaronder geleden hebt. Dit is een proces waar je jezelf de tijd voor mag geven.
Rouwen om wat je niet gekregen hebt.

Liefde aannemen kan behoorlijk kwetsbaar voelen, als je onveiligheid hebt ervaren en gekwetst bent.
De reactie die je hierop vaak ziet is dat we omhoog schieten.
Niet meer met beide benen op de grond.
De overleving van vroeger, ik doe het zelf wel, ik heb niemand nodig.

Maar het is vaak dat we vroeg of laat toch terug keren naar waar we vandaan komen, onze roots.. . Mijn ervaring is dat dat uiteindelijk rust en kracht geeft.

Als je je ouders in je hart sluit kun je het anders gaan doen.
Dan ontwikkel je één werkelijke diepe innerlijke verbinding.
Niet uit een reactie van innerlijke pijn, maar met de steun en kracht vanuit je ouders en grootouders, overgrootouders...al je familie, de bron waardoor jij ontstaan bent.

Ik ontmoet je graag, als jij jezelf hier in wil helen❤️